مسؤلیت های دولت

            دولت کنونی­افغانستان که با آرای­مردم به­وجودآمده­و ادعای دموکراسی­دارد، درقبال معضل کوچی­ها مسؤلیت های­سنگینی­دارد که درانجام آن کوتاهی­نموده است.

             اولین­چالش که متوجه دولت است این است که هویت ملی کوچی­ها مشخص نیست که اینهاپاکستانی­اند یا افغانستانی؟اگراتباع افغانستان اندچرا به­پاکستا ن می­روندو درآن جاخانه­و زندگی­دارند. واگرپاکستانی­اند چرا بدون مجوزبه افغانستان می­آیند­وعلاوه برتجارت وسیع ،گله های­گوسفندو شتررا باخودمی­آورندو زراعت مردم را ازبین می برندو اقتصاد نیمه بند مردم افغانستان را نابود می­کنند. و نیزنماینده­ی­درپارلمان دارندکه­ازغارتگری­آنها حمایت می­کند.  بی­تفاوتی­دولت دراین زمینه برخلاف قانون­است. دولت­وظیفه داردراجع به مشخص نمودن­تابعیت کوچی­ها اقدام عاجل انجام دهدوگرنه امنیت ملی­آسیب پذیرگردیده، تمام تلاشها بربادخواهد رفت.   

             چالش­دوم دولت و جامعه جهانی­این است که طبق قانون اساسی­فقط نیروهای­پولیس­و اردوی­ملی­حق حمل اسلحه را دارند، افرادغیرمسؤل بایدخلع سلاح شوند. اما کوچی­هاباسلاح سبک ­و سنگین­ازورای­مرزهای­کشور وارد می­شوند تامناطق مرکزی ­و شمال کشور ترددمی ­کنند ­و هرسال خانه ها را به آتش می­کشن دو مردم را آواره ­و جمع زیادی ­را می­کشند و یامجروح می کنند. بااین­همه­کسی­ازآنهانمی­پرسدکه چرا مسلح هستی؟ درحالیکه مردم افغانستان بویژه هزاره ها خلع سلاح ­گردیده، دربرابرتهاجم کوچی­ها دست خالی ­و بی­ دفاع می­باشند. کوچی­های­مسلح با استفاده ازاین­وضعیت، اقدام به ایجادناامنی، کشتاروارعاب می­کنند، چنین­عملی­ازنظرفقه اسلامی­مصداق محارب و مفسد فی الارض به حساب می آید که حکم آن درفقه وحقوق اسلا می روشن است ونیاز به گفتن ندارد .

              اینکه دولت­و جامعه­جهانی­نسبت به­خلع سلاح کوچی­هابی تفاوت می­باشند بلکه حامی­و مشوق نیز هستند، کاشف ازیک توطئه است که نوعی هماهنگی دراین قضیه وجود دارد، درغیراین صورت کوچی­ها نمی­توانند یک گام مسلحانه تردد کنند. بنابراین برای ­مردم مظلوم وبی ­دفاع که اسلحه خودرا برای تحقق صلح وامنیت ملی به دولت تحویل داده اند، راه دیگر وجود ندارد جزدفاع و مقاومت باهروسیله ممکن. مسؤلیت اصلی­هم متوجه خود دولت است که جنگ افروزان را تشویق و حمایت نموده به منطقه می­آورد. درحالیکه وظیفه دولت جلوگیری­از نا امنی و خلع سلاح افراد غیرمسؤ ل است، ولی متأسفانه دولت دراین زمینه برخلاف وظیفه قانونی­خود­رفتار می­کند. 

             چالش­دیگردولت­این­است­که­طبق ماده14 قانون اساسی جمهوری­اسلامی­افغانستان­دولت مکلف­به­سامان دهی­و اسکان کوچی­ها می ­باشد که باید درمناطق­ مناسب ­و خالی ­از سکنه ­آنها را اسکان ­بدهد، نه­اینکه مانندعبدالرحمن­دوباره زمینهای دیگران را به کوچی­هاتوزیع کند. نکته مهم درمورداسکان کوچی­ها این است که ­آنها آمار ­ندارند باید­پیش ­ازاسکان ­آمار­کامل تهیه­گردد و طبق آمارزمین توزیع شود. اگربدون­آماردقیق اقدام گرددپشتونهای پاکستان تمام نمی­شود حتی­اگر کل افغانستان توزیع گردد کفایت نمی­کند.

          این­وظیفه­پارلمان­است که درصورت اجرای­شدن اسکان کوچی هامتوجه باشند که مسأله تابعیت ­و آمارکوچی­ها مشخص گردد، درغیراین صورت اسکان وتوزیع زمین به کوچی­ها به صلاح مردم افغانستان نمی­باشد.

            نتیجه­اینکه­باتوجه­به­اسنادتاریخی­حضورکوچی هاوپشتونها در افغانستان ­از زمان ­تیموریان ­آغاز  و­توسط­ احمد­شاه ­­­­­­­­  ابدالی­قوت­گرفته­و درعصرعبدالرحمن به اوج خود رسیده ­­وتاکنون­ ادامه ­دارد.تصرف ­زمینهای هزاره هاواقوام دیگرتوسط ­پشتونهای ­کوچی ­بازور و ­قتل ­عام ­صورت­ گرفته ­و فرمانهای ­ظالمانه ­و تبعیض ­آمیزعبدالرحمن ­و اطرافیانش ­ارزش ­شرعی وقانونی ­ندار د­و با استفاده ­ازاسناد تاریخی ­موجود ­می­شود به ­محاکم بین­المللی ­و نهادهای ­حقوق ­بشری شکایت برد و خواهان استرداد زمینهای­غصب شده گردید.

          ماهیت عمل عبدالرحمن و میراث دارانش درتصرف زمینهای دیگران غصب است. عبدالرحمن ­حق­ حیات ­و حق مالکیت مردم را سلب نموده که­ ازنظرشریعت اسلام و حقوق بشر، ممنوع است ومرتکب این ­جرم باید محاکمه شود.  برفرض اینکه فرمانهای­عبدالرحمن هم قانونی­باشند، فقط درمناطقی ­کوچی­ ها حق ­دارن دکه­ مورد نیاز اهالی ­نبوده ­و حریم قریه ­نباشند. درحالیکه­­ ­مراتع­هزاره ­جات باتوجه به افزایش ­جمعیت، حریم به­ حساب می ­آیند و ظرفیت ­پذیرش کوچی­ها را ندارند. دولت افغانستان درقبال ­خو دسری ­کوچی ها مسؤلیت دار دکه ­اولاً تابعیت کوچی­ها را مشخص نماید که آنها افغانی اند یا پاکستانی؟ ثانیاً مسلح بودن ­کوچی ­ها برخلاف قانون است، بی ­تفاوتی ­دولت نسبت به آ­ن یک نوع هماهنگی ­ وتوطئه تلقی می­گردد. ثالثاً دولت وظیفه دارد به کوچی­هااسکان بدهد که ­تاکنون اقدام نکرده است.

              درنهایت اینکه دولت­افغانستان­وپارلمان که باآرای مردم به صحنه­آمده اند برای جلوگیری­ازتجاوزکوچیها اقدام عاجل انجام دهندو نگذارندامنیت عمومی­و وحدت ملی­آسیب ببیند. اگراین روند ادامه یابد ممکن است کاسه صبرو حوصله مردم لبریزشودو کاربه جای برسد که قابل کنترل نباشد. به امیداینکه دولت مردان ما جلو فاجعه را بگیرندو شاهد امنیت عمومی وصلح پایدار درکشور باشیم­ان شاءالله .