شيوخ اعراب هر روز به بهانه هاي مختلفي در افغانستان حضور يافته با اندك كمك هايي در صحنه هاي خبري ظاهر مي شوند.
مسوولين دولتي و غير دولتي افغان نيز از اين رفت و آمد ها با نيكي ياد كرده با ديدار هاي دوستانه خود زمينه حضور مستقيم شويخ اعراب را در منطقه فراهم مي سازند.
اين كمك ها اگر در حد امداد رساني ديگر كشور ها مي بود و به اندازه ان ها نيز تبليغ مي شد هرگز مورد سوء ظن قرار نمي گرفت.
جالب توجه است كه براي اعراب بيشترين استفاده خبري و ديداري با مسولين افغاني با كمترين كمك آنان فراهم ميشود و مسولين افغاني ما با لحني بسيار دوستانه ز آن ياد مي كنند.
در صورتي كه كشور ها بيشترين انتظار را از كشورهاي دوست و همكيش خود بخصوص دول عربي دارد كه هم از نظر اعتقادي به ما نزديك هستند و هم از لحاظ مالي در وضعيت خوبي بسر مي برند.
روز گذشته نيز شنيديم كه امارات متحده عربی به ارزش دو صد هزار دالر امریکایی جمعیت هلال احمر افغانی را کمک کرد.
خانم فاطمه گیلانی رییس این جمعیت گفت که این کمک 3900 بسته بوده که شامل آرد، روغن، شکر، چای و کمپل می باشد.
در زمان جهاد نيز اعراب با كمترين كمك بيشترين استفاده را از همه جهات مي نمودند بدون اينكه كسي بخودش اجازه انتقاد از حضور و تاثيرات آنان در افغانستان بدهد.
شايد يكي از علل مهم اين سكوت، هماهنگي علماي ديني كشور با كشورهاي عربي باشد كه بيشتر از اين نميشود در باره ان سخن گفت.
از طرف ديگر صلاح نيست كه در بيشتر اين مذاكرات و ديدارها يك زن افغاني با همراهان ديگر خانمش ، طرف مذاكره عرب ها در افغانستان باشند.
اجاره بدهيد تا حكم تكفير ماهم صادر نشده اين مطلب را بفراموشي بسپاريم.